بنى عقيل نگريست وفرمود : رأى شما چيست كه مسلم را بكشتند ؟ بنى عقيل گفتند : به خداى بازنگرديم تا خون خويش از ايشان نستانيم ويا از آن شربت كه بدو چشانيدند نچشيم . حسين در ما نگريست وفرمود : پس از اينان در زندگانى نيكويى نباشد . وما دانستيم كه أو بر آن عزيمت سخت ثابت است وبر أو دعا گفتيم وأو بر ما دعا فرمود . مگر كسى گفت : يا بن رسول اللّه ! تو چون مسلم نيستى واگر مردم كوفه تو را ببينند البتّه جانب تو فرو گذاشت ننمايند . « 1 » وأو از اين سخن پاسخى نفرمود وروان شد . « 2 » همّام « 3 » بن غالب بدو رسيد وبر أو سلام كرد وگفت : يا بن رسول اللّه ! چگونه به مردم كوفه اعتماد كنى با آنكه پسر عمّ تو مسلم را كشتند ؟ ! امام بگريست وگفت : خداى سبحانه مسلم را بيامرزاد وأو هرآينه جانب روح وريحان وجنّت ورضوان روان گشت ؛ آنچه بر أو بود قضا كرد وآنچه بر ماست هنوز باقيست واين چند بيت را فرو خواند : فإن تكن الدّنيا تعدّ نفيسة * فدار « 4 » ثواب اللّه أعلى وانبل « 5 » وإن تكن الأبدان « 6 » للموت أنشئت * فقتل امرئ بالسّيف و « 7 » اللّه أفضل « 8 »

--> ( 1 ) . دريغ نكنند ، كوتاهى واهمال نكنند . ( 2 ) . وقعة الطف ص 165 ؛ ارشاد ص 222 ؛ مقتل الحسين خوارزمي ج 1 / 228 ؛ بحار الأنوار ج 44 / 373 . ( 3 ) . فرزدق ( 4 ) . اللهوف : فانّ ( 5 ) . اگر دنيا گرانقدر به حساب مىآيد ، پس منزلي كه ثواب وپاداش الهى است بالاتر وشريفتر است . ( 6 ) . الأبدان اصحّ است كه از لهوف اخذ كرديم واللذات در متن اشتباه است . ( 7 ) . اللهوف : في ( 8 ) . واگر چنين است كه بدنها براي مرگ خلق شده است ، پس به خدا سوگند ، كشته شدن انسان با شمشير بهتر است .